Wrodzone zadatki
Otóż, jak już zaznaczyliśmy poprzednio, istnienie takich zadatków przyjmuje się dziś w psychologii prawie powszechnie. Istnienie to jednak daje znać o sobie z reguły dopiero później, wtedy właśnie, gdy zadatek przetworzy się w pewną zdolność. A więc, gdybyśmy nawet przyjęli, że owa zdolność nie jest czystym produktem oddziaływań zewnętrznych na psychikę, lecz jest w dużym stopniu emanacją owego wrodzonego zadatku, to i tak stwierdzenie istnienia owego zadatku w chwili przyjścia dziecka na świat byłoby praktycznie niemożliwe, a przynajmniej bardzo trudne. To, z czym mamy istotnie do czynienia, obserwując zachowanie się dziecka w trakcie jego rozwoju, to są już pewne reakcje, w których zadatki wewnętrzne i wpływy od zewnątrz idące splatają się w jednolitą całość. Wydzielenie w takim kompleksie tego, co jest pierwotne i wrodzone, a co wtórne, wynikłe z dostosowania się do bodźców zewnętrznych, jest sprawą zazwyczaj nierozwiązalną. Z tej też racji psychologia współczesna rezygnuje z zestawienia inwentarzy, o których poprzednio była mowa.