Mechanizmy psychiki
Działa tu mechanizm, który można uznać za wrodzony i nawet dziedziczny. Ale psychologia dzisiejsza zdaje sobie dobrze sprawę z tego, iż położenie nacisku na ową dziedziczność w podobnych wypadkach niczego pozytywnego i istotnego nam nie mówi. Dążenie organizmu do równowagi zachwianej zużyciem wprowadzonego doń pokarmu i dążenie do jej przywrócenia jest pewnym faktem, który stwierdzamy badając organizm, i niewiele nam to daje, gdy powiemy, że mamy tu do czynienia z jakimś mechanizmem "wrodzonym". W rezultacie zatem psychologia współczesna, nie odrzucając tezy o wrodzoności takich czy innych zadatków psychicznych, nie widzi w obecnej fazie swego rozwoju większej korzyści z podkreślania i dowodzenia tej tezy za wszelką cenę. Raczej, w razie potrzeby, ogranicza się do stwierdzenia powszechności pewnych fenomenów, pozostawiając najchętniej na uboczu kwestię, w jakim stopniu fenomeny te są zależne od pierwotnych zadatków, a w jakich są one wynikiem doświadczenia, które przy pewnej typowości warunków życia ludzkiego może u bardo wielu jednostek, a praktycznie biorąc nawet u wszystkich, przebiegać w sposób bardzo podobny i dawać podobne efekty.